فوم برد xps (پلی استایرن اکسترود شده) عایق قوی و بی صدا است - سلول بسته، مقاوم در برابر رطوبت و به طرز شگفت انگیزی سبک. اما وقتی صحبت از آتش می شود، همه فوم بردهای xps یکسان ساخته نمی شوند. در بازار چین، شما دائماً با دو برچسب برخورد خواهید کرد: B1 و B2 . آنها شبیه خواهر و برادر به نظر می رسند، اما یکی خواهر و برادر بزرگتر مسئول است که از قوانین پیروی می کند، و دیگری خواهر و برادر گستاخ کوچکتر است که بیشتر رفتار می کند - تا زمانی که اوضاع داغ شود.
بنابراین، چگونه می توانید آنها را بدون آتش زدن انبار خود از هم جدا کنید؟ بیایید آن را تجزیه کنیم، واژگان را واضح نگه داریم و حال و هوا را سبک نگه داریم.
شاخص اکسیژن: تست 'نوار اکسیژن'.
ساده ترین تفاوت مفهومی با شاخص اکسیژن محدود (LOI) شروع می شود . به آن به عنوان حداقل 'غلظت اکسیژن' که یک ماده برای ادامه سوختن نیاز دارد فکر کنید. هوای معمولی حدود 21 درصد اکسیژن دارد. اگر ماده‌ای برای سوختن به اکسیژن بیشتری نیاز دارد ، در اصل می‌گوید: 'من سخت می‌توانم در هوای روزمره روشن بمانم.'
این تقسیم بندی است:
- فوم برد B1 xps معمولاً به LOI ≥ 30% نیاز دارد (بعضی از کنترل‌های داخلی سخت‌گیرانه‌تر آن را تا 32% یا بالاتر می‌برند). به زبان ساده، این یک مشعل بی قرار است.
- فوم برد B2 xps در LOI ≥ 26% قرار دارد که اغلب در محدوده 26-29% قرار دارد.
این شکاف 4 تا 6 درصدی ممکن است ناچیز به نظر برسد، اما در علم آتش نشانی، تفاوت بین 'خود خاموش شدن' و 'آهسته دود شدن' است.
قاضی واقعی: آزمون SBI و اعداد جادویی آن
اگر LOI امتحان ورودی باشد، آزمون Single Burning Item (SBI) آخرین دفاع پایان نامه است. این آزمایش هسته ای تحت GB 8624-2012 برای تشخیص B1 (اشتعال دشوار) از B2 (قابل احتراق) است. تست SBI نحوه رفتار یک ماده را هنگام قرار گرفتن در معرض یک سناریوی واقعی آتش نشان می‌دهد و تعدادی اعداد کلیدی ایجاد می‌کند که می‌توانید آنها را به خاطر بسپارید، مانند چیزهای بی اهمیت کوکتل مهمانی:
- FIGRA (شاخص نرخ رشد آتش) : این امتیاز 'چقدر سریع آتش ترسناک می شود' است. B1 به FIGRA ≤ 120 W/s نیاز دارد ; B2 تا 750 W/s اجازه می دهد . به زبان دوستانه: B1 سوختگی آهسته است. B2 یک سوختگی 'بیایید خیلی نزدیک نمانیم' است.
- THR (انتشار گرمای کل) : B1 آن را در محکم نگه می دارد ≤ 7.5 مگا ژول در طول دوره بحرانی ، در حالی که حد B2 کمتر است (اغلب در معیارهای گسترده تر B2 به عنوان ≤ 15 MJ ذکر می شود).
- SMOGRA (شاخص نرخ رشد دود) : B1 باید تولید دود را تحت کنترل نگه دارد (≤ 180 m²/s² در ترازهای کلاس C دقیق تر)، در حالی که B2 دارای دود ملایم تری است.
به طور خلاصه: B1 طوری طراحی شده است که به زندگی حزب تبدیل نشود . B2 طوری طراحی شده است که مهمانی را فورا خراب نکند.
تست 'آیا کاغذ فیلتر را چکه و روشن می کند؟'.
این یکی به نظر عجیب و غریب خاص است زیرا اینطور است . در تست های اشتعال پذیری (مانند GB/T 8626)، یک کاغذ صافی در زیر نمونه در حال سوختن قرار می گیرد. اگر قطره های شعله ور بریزند و کاغذ را مشتعل کنند، مواد معیارهای سخت گیرانه تر را رعایت نمی کنند.
- فوم برد B1 xps : بدون چکه های شعله ور که کاغذ صافی را مشتعل کند. دوره مواد باید خود را در کنار هم نگه دارند.
- برد فوم B2 xps : به طور کلی در آزمایش استاندارد، هیچ چکه‌ای با کاغذ صافی مشتعل نمی‌شود، اما پنجره عملکرد کلی گسترده‌تر است و در سناریوهای آتش‌سوزی در دنیای واقعی، B2 بیشتر مستعد چکه شدن ذوب است که می‌تواند آتش را به مواد مجاور سرایت کند.
بنابراین اگر عایق را برای یک اتاق سردخانه انتخاب می‌کنید که در آن کف ممکن است لایه‌های قابل احتراق دیگری داشته باشد، این جزئیات چکه‌ای بیشتر از آنچه که بروشور بازاریابی نشان می‌دهد اهمیت دارد.
رفتار بعد از مهمانی: سرعت خاموش شدن خود
یک مشاهدات میدانی کلاسیک (و یک بررسی سلامت عقل مفید) این است که پس از برداشتن فندک، شعله با چه سرعتی خاموش می‌شود.
- فوم برد B1 xps : تقریباً بلافاصله خاموش می شود - اغلب در آزمایش های بصری ساده در عرض 3 ثانیه یا به طور رسمی تر در عرض 10 ثانیه خاموش می شود. در شرایط استاندارد این مهمان است که در لحظه ای که موسیقی قطع می شود می رود.
- برد فوم B2 xps : ممکن است بیشتر طول بکشد—گاهی اوقات 30 ثانیه تا یک دقیقه خاموش شدن خود به خود، و در بردهای ارزانتر B2 ممکن است فقط در لبه ها نیش بزند.
این یک تمایز در سطح آزمایشگاهی نیست، اما یک تمایز شگفت‌انگیز انسانی است: اگر با فندک و کرونومتر در آنجا ایستاده باشید، تفاوت با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است.
بعد دود و سمیت: تفاوت نامرئی
ایمنی آتش فقط در مورد شعله های آتش نیست. آن چیزی است که در حالی که به دنبال خروجی هستید نفس می‌کشید.
- فوم برد B1 xps معمولاً برای تولید دود متراکم کمتر و بازده مونوکسید کربن کمتر (اغلب به عنوان CO ≤ 100 میلی گرم در گرم در تجزیه و تحلیل های مقایسه ای ذکر می شود) با حداقل انتشار گاز خورنده فرموله می شود.
- فوم برد B2 xps تولید کند . دود متراکم تری (گذر نور کمتر)، سطوح CO بالاتر (≥ 150 میلی گرم در گرم) و گازهای تحریک کننده یا خورنده بیشتری بسته به بسته ضد شعله می تواند
در یک فضای بسته - یک اتاق سرد، یک زیرزمین، یک انبار - این تفاوت فاصله بین 'من می توانم تابلوی خروج را ببینم' و 'با دستم دیوار را دنبال می کنم' است.
کلمه ای در مورد استانداردها (زیرا B1/B2 کل جهان نیست)
برچسب های B1/B2 عمیقاً به GB 8624 (چین) و از نظر تاریخی DIN 4102 (آلمان) گره خورده است. اگر به داده های فنی اروپایی نگاه می کنید، کلاس های مشاهده خواهید کرد EN 13501-1 مانند E یا C-s2، d0 را . نقشه برداری همیشه یک به یک نیست، اما تقریباً: DIN 4102 B1 با عملکرد EN بهتر همسو می شود (اغلب کلاس های C یا B بسته به مواد افزودنی و ضخامت)، در حالی که B2 اغلب در اطراف E قرار می گیرد . اگر برگه‌های اطلاعات برد فوم xps وارداتی را با گواهی‌های داخلی B1/B2 مقایسه می‌کنید، اهمیت دارد.
خط پایین (بدون سوختن پایین)
برد B1 xps زمانی انتخابی است که ریسک آن زیاد است: نماهای بلند، ساختمان های عمومی، سردخانه با کالاهای با ارزش، یا هر جایی که کد ساختمان می گوید 'از مواد قابل احتراق استفاده نکنید' فوم .
'ضد آتش' نیز نیست (این قلمرو کلاس A است، مانند پشم سنگ). اما بین این دو، B1 همان است که از نوار اکسیژن عبور می کند، FIGRA خود را محترم نگه می دارد، کاغذ فیلتر را روشن نمی کند و قبل از رسیدن آتش نشانی از مهمانی خارج می شود. B2 ممکن است رفتار کند - اگر مراقب آن باشید.
بنابراین دفعه بعد که به دو دسته از صفحات فوم xps نقره ای-آبی با برچسب های تقریباً یکسان خیره می شوید، به یاد داشته باشید: تفاوت فقط یک حرف نیست. این یک آستانه اکسیژن، سقف آزاد کننده گرما، آزمایش قطره چکان و چند ثانیه حیاتی خودکنترلی است.
